Che al 1 jaar (start)kreupel

Zoals velen al weten loopt Che al 1 jaar (start)kreupel, oorzaak onbekend.


Hieronder proberen we, in de tijd, een overzicht te geven, wat er onderzoek is, gedaan is, en wat de effecten hiervan zijn geweest.

April 2010 – we zijn mee geweest met Che en Duna met een wandeling van wandelen-met-hondenliefhebbers in Bussloo een wandeling van 3 uur om een recreatie plas heen.

Tijdens de wandeling zijn er geen extreem gekke dingen gebeurt, behalve dat er een andere hond, Cattle Dog, tegen Che’s rechter zijflank is aangelopen. Dit realiseerde we ons later pas (!)

Op weg naar huis, we waren nog geen 10 minuten onderweg, ineens een noodkreet van Che, uiting van pijn? Dus bij de eerst volgende parkeerplaats gestopt, beide honden eruit gelaten, niets te zien of merken.

De dagen hierna, loopt Che nadat ze gelegen heeft steeds mank, d.w.z. ze houdt haar linker achterpoot angstvallig omhoog en zet deze na enige tijd op 3 poten te hebben gelopen weer neer en loopt dan verder.

Misschien heeft alles niets maar dan ook niets te maken met deze wandeling in Bussloo, wie zal het zeggen? Toeval.. bestaat niet? Of toevallig wel?

Het vreemde is dat ze eerst linksachter kreupel is geweest en nu rechtsachter!

Vanaf April 2010 tot vandaag April 2011, zijn we niet veel opgeschoten, hierbij een overzicht van wat er gedaan is:

- Foto’s gemaakt van bekken, rug, achterpoot e.d. NIETS bijzonders te zien

- Chiropractie behandelingen, na de 1e behandeling was er verbetering, daarna niet meer

- CT scan NIETS bijzonders te zien, licht spondylose vorming (niet om over naar huis te schrijven)

- Bloedonderzoek, NIETS gevonden (geen Lyme, geen Leishmania, organen functioneren naar behoren, geen bloedarmoede, geen reumatische aandoeningen)

- Er is reeds glucosamine gegeven, verschillende merken geen effect.

- Het geven van visolie is tot nu toe niet succesvol geweest, dat wil zeggen, ze kreeg er erg dunne, diarree, ontlasting van, we zijn nog bezig met een alternatief

- Mocht het manken vanuit de rug komen, want niet aangetoond kan worden, dan was looptraining naast de fiets een goede oefening. Ware het niet dat Che hier simpelweg geen “zin” in heeft, na een stukje gaat ze gewoon weg op d’r kont zitten en wil niet meer verder. Zou ze pijn hebben?

- Pijnstillers hebben GEEN effect

- Aantal weken lijnrust heeft ook geen effect gehad

- Orthopedisch bed aangeschaft, geen verschil

Het enige argument dat overeind lijkt te blijven is de invloed van het weer op Che’s gesteldheid… bij nat en vochtig weer is het erger en vaker dat ze kreupel loopt. Tot een aantal weken geleden had Che nooit last van de startkreupelheid als ze ’s morgens opstond maar nu soms wel.

Er zijn ook dagen dat ze op bepaalde tijden van de dag tussen de middag bijvoorbeeld en ’s avonds na het eten, gewoonweg geen zin heeft om mee te gaan wandelen. Ze doet niet eens moeite om op te staan.

Zou ze dan toch artrose of iets dergelijks hebben? Ze is nog zo jong……. Velen zeggen oh nee joh, daar is ze toch echt te jong voor… ik weet het zo net nog niet…. Ook al zijn de uitslagen van de foto’s en ct en bloedonderzoek negatief… ik denk niet dat ik het uit kan/ga sluiten. Er zijn genoeg natuurlijk middelen waarmee we kunnen uitvogelen of het toch zoiets is.

Voor nu: sinds de laatste week van maart zijn we toch maar aan een antibiotica kuur begonnen van 3 weken, om te kijken wat dit doet….. haalt dit ook niets uit… dan…… ?????..... goed nadenken dat gaan we dan doen…

Duna was haar hangertje kwijt!

Een paar weken geleden kwamen we erachter dat Duna haar hangertje, met onze telefoonnummers en haar naam, verloren was. Enorm balen natuurlijk want Duna en niet loslopen om te racen… phew dat is geen doen! Dus maar even een plakkertje met de Dymo labeller gemaakt en aan d’r tuigje gedaan. Dit bleef goed zitten, dus mevrouwtje kon weer los.

Na goed een week werd ik, Sabine, gebeld op mijn mobiel. Eh, “Goedemiddag” ik liep langs het kanaal en daar… ik liet haar haar zin niet afmaken maar zei: daar vond ik een hangertje met de naam Duna erop! Ja precies! Ik mocht em gelijk komen halen.

Snel een klein bosje roosjes gehaald en op naar de vinder. Daar aangekomen, aangebeld, ik zei zo u het bosje bloemen en ik het hangertje. Heel erg bedankt dat u de moeite hebt genomen ons op te bellen. Geen probleem zei ze, geef de hond maar een dikke knuffel.

Zo gezegd zo gedaan ;-) Fijn dat er nog mensen zijn zoals deze mevrouw!